Umutdiyari'na Hoşgeldiniz!

Senai Demirci (Aşka Dair Öyküler)

Posted on: Nisan 16, 2011

Genç kız evliliğinin üçüncü ayında annesine geldi. Sevdiği adamla evlenmişti, sevildiğini de biliyordu. Ancak bir şeyler yolunda gitmiyor gibiydi.

Ana kız herkesin terk ettiği sahilde günbatımını seyrettiler. Anne uzun bir süre sessiz kaldı. Çocuklarına yapabileceği en güzel iyiliğin, onları dinlemek olduğunu biliyordu.Şimdi de dinledi. Genç kızda dinlenildiğinin farkındaydı.

Akşamın çöküşüyle sakinleşen sular, karanlığı yavaş yavaş yudumlarken ‘bak ‘ dedi anne nihayet. Kızının maraklı bakışları arasında henüz sıcaklığını kaybetmemiş bir avuç kumu avuçladı. “Siz severek evlendiniz. Elinizde olanın hepsi bu:Aşk. Kum taneleri kadar çok ve şimdilik sıcak.”

Genç kız başıyla onayladı: Evet, çok ve henüz sıcak.

Anne devam etti: “Evlenerek aşkınızı avuçladınız, avuçlarınızda kalsın istediniz, hem çok, hem sıcak kalsın arzu ettiniz.” Bu sırada avuçlarını hafifçe açıp kumları gösterdi. “Şimdilik avuçlarımda ve tutabiliyorum onları.” Sonra parmaklarını sıkıca birbirine kapatıp avucundaki kumları sıkıştırmaya başladı. Kum taneleri parmaklarının arasından dökülmeye başladı. “Şimdi, aşkla kum tanesi arasında bir benzerlik daha ortaya çıktı” dedi kızının yüzüne bakarak. ” Aşkı hep aranızda tutmak istiyorsanız, hep sıcak kalsın ve eksilmesin istiyorsanız, birbirinizin kişiliğini yok edecek biçimde eşine benzemeye yada eşini kendine benzetmeye kalkma. Bırakın aşkı tutan kişilikleriniz olduğu gibi kalsın. Parmaklar arasındaki mesafe gibi, kişilikler arasındaki mesafe de azaldıkça, aşk parmaklarınızın arasından kum taneleri gibi dökülüverir. Aşkınız iki ayrı kişi olduğunuz sürece çoğalır ve sıcak kalır. Birinizin diğeri adına kimliğini yitirirse, aşk da sütünlarını kaybetmiş bir kubbe gibi çöker. Unutma, iki sütun birbirinin yanında, ancak birbirinden bağımsız oldukları sürece işe yararlar. Ağaçlar da öyledir…Yanyana olsalar da biri diğerine gölge etmez…”

Annesi son olarak avucunda kalan kumu gösterdi. Yumruğunu sıktıkça dökülen kumlardan geriye sadece bir tutamcık kalmıştı. ” Bu bize yetmez” dedi kız. “Yetmez”…Kalbinde taze bir heyecanla kızıllaşmış olan ufukta gözlerini gezdirdi. Yeniden umutlandı. Elini olabildiğince açıp alabildiğince kumla doldurdu avucunu. Yürüdü.

Senai Demirci (Aşka Dair Öyküler)

About these ads

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Diğer 8 takipçiye katılın

Ömer Çanga

  • RT @aytacyasmin: “İlim meclisine girdim, eyledim kıldım talep, ilim taa gerilerde kaldı, illa edep illa edep” Yunus Emre... 3 months ago
  • Insanlar birbirinin ayiplarini aramak yerine saklamak icin cok az bir gayret gostermis olsa sanirim cennet gibibir yerde yasiyor olurduk... 1 year ago
  • Umudun bittiği yerde hüzün başlar. . . 1 year ago
  • Düşünüyoruz o halde hala vakit var . . . 1 year ago
  • Kelebek etkisi hiç kale almadigin bir olayin herseyi altüst etmesi sonucu sonrasinda afallayip kalmaktan olusuyor... 1 year ago
Takip Et

Her yeni yazı için posta kutunuza gönderim alın.

%d blogcu bunu beğendi: